Mijn naam is Irene Wing Easton, ik ben getrouwd met Hans en we hebben vier kinderen. Om en om jongen, meisje met de leeftijden van 15,13,10 en 7 jaar.

Op mijn 19e heb ik een hersenstambeschadiging opgelopen, waardoor ik een ooglapje kreeg en altijd pijn heb aan hoofd en ogen. Ik werd uiteindelijk arbeidsongeschikt. Ik heb altijd geschreven, ook vrijwilligerswerk op dat gebied gedaan. Ik schrijf graag columns.

Onlangs is mijn eerste boek ‘MOE is MOE maar voldaan’ uitgekomen. Het gaat over de taboes binnen het moederschap, over de stress die moeders elkaar en zichzelf aandoen doordat ze allemaal zo graag Goede Moeder willen zijn.

Uiteraard ben ik supertrots op mijn gezin. Tegelijkertijd ben ik ook heel dankbaar dat we zo’n gezond en gelukkig geheel vormen. Daar bof ik mee.

De laatste maanden ben ik ook heel trots op mezelf omdat het me gelukt is mijn boek ‘MOE is MOE maar voldaan’ via mijn eigen uitgeverij uit te brengen. Ik deed dat nadat 26 uitgeverijen mijn manuscript enthousiast ontvingen maar het niet uit durfden te geven omdat ik geen Bekende Nederlander ben. Ik ben nu al een paar maanden bezig met de promotie van het boek. Nooit geweten dat daar zoveel tijd in gaat zitten maar…het resultaat mag er zijn. Een van de eerste websites die er aandacht aan besteed heeft is…Vrolijke Mama’s! In mei staat er een boekrecensie in tijdschrift Groter Groeien en een interview met fotoreportage in Kek Mama.  Rond moederdag mag ik een weblog bijhouden voor de website van Vrouw Magazine (Telegraaf).

Onlangs werd ik door bestsellerschrijfster Naima el Bezaz uitgenodigd voor te lezen uit mijn boek tijdens haar lezing. Ze vroeg me dit op facebook. Daar had ze al eerder laten weten enthousiast te zijn over mijn boek. Toen ik het bericht zag staan, drie uur van te voren…schrok ik me een hoedje maar  voelde me ook heel trots en besloot meteen mijn kans te grijpen.

Eigenlijk ben ik op zoveel dingen trots. Ik kies er nog eentje uit: mijn website www.wingeaston.nl. Omdat ik een handicap heb (ooglapje) vond ik het heel spannend om zo voluit op de foto te gaan. Tegelijkertijd heb ik door dit te doen, ervaren dat mijn ooglapje mijn handels kenmerk is geworden.

Wanneer mijn kinderen lekker spelen en ik ondertussen een boek lees maar telkens over de rand heen naar hen kijk. Ook kan ik helemaal blij worden van een vrolijk muziekje, bijvoorbeeld Lady Gaga of ja heus, ook K3. Dan dans ik door de huiskamer heen, met strijkbout en al. Ook word ik heel vrolijk wanneer het me lukt een goed verhaal of column te schrijven. Wanneer ik voorlees uit ‘MOE is MOE maar voldaan’, moet ik telkens weer lachen om mijn eigen verhalen vol gestuntel en geblunder.

Er zijn veel taboes binnen het moederschap. Van die dingen waarvan we denken dat we de enige zijn die er last van heeft. Bijvoorbeeld dat je wel eens schreeuwt tegen je kind (en je daar heel schuldig over voelt), dat je een pestpokkenhekel hebt aan het oppassen op andermans kind (zeker wanneer je het gevoel hebt dat het bij je gedumpt wordt) of dat je eigenlijk erg opziet tegen het geven van een kinderfeestje.

Moeders kunnen ook heel lelijk tegen elkaar doen. Denk maar aan de steken die werkende moeders en thuisblijfmoeders elkaar onderling geven (onder of boven water).

Allemaal dingen waar je als moeder moe van wordt.

Maar wanneer we wat minder op elkaar letten, de lat wat minder hoog leggen en niet denken dat de ander een betere moeder is, dan kunnen we toch ook heel voldaan zijn.

Ik zoek mensen die mijn boek cadeau willen geven of zelf willen lezen en mensen die enthousiast via ‘hoort zegt het voort’ mijn boek willen promoten.

Ik zoek een vaste (betaalde) column.

Ik zoek publiciteit voor mijn boek en de mogelijkheid om ergens met een stand met mijn boeken te staan of een lezing te houden of voor te lezen.

Je kunt me altijd bereiken via irene@wingeaston.nl en meer informatie over mij vinden op www.wingeaston.nl waar je ook mijn boek kunt inzien (3 hoofdstukken kunt lezen) en bestellen.

Reageer

Naam (verplicht):
Email (verplicht):
Website:
Bericht:

CAPTCHA code *

9 + = tien